Jaja, MSN! Alweer zo'n dubbel gevoel. Ik heb mezelf aangemeld, tot groot ongenoegen van dochterlief die al voor zich zag dat moeder opeens mee ging MSN'en...
Ik heb haar gerustgesteld omdat ik mij niet kan voorstellen dat ik ook nog ergens de tijd vandaan haal om dat er ook nog bij te gaan doen. Volgens mij komt ik dan helemaal niet meer achter de computer vandaan.
Ik ben dus niet van plan om serieus te gaan MSN'en, maar ik heb nu wel een account en mijn man Hans staat nu als enige vriend erin.... Het leek mij niet zo'n geweldig idee om allerlei contactpersonen toe te voegen terwijl ik niet werkelijk van plan ben om er iets mee te doen.
Toch is het wel handig om een account achter de hand te hebben. Je weet maar nooit.
In de bibliotheek maken natuurlijk heel veel mensen gebruik van MSN of iets soortgelijks. Ik weet niet of het handig is om via MSN vragen te beantwoorden. Voor mijn gevoel is het handiger om gewoon vragen per mail of per telefoon of aan de balie te beantwoorden. Hoe meer mogelijkheden er zijn om vragen te stellen, hoe meer je ook in de gaten moet houden en gaat dat lukken?
Maar ach, misschien ben ik nog wel erg van de oude stempel en is het gewoon een kwestie van wennen....
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Ha, met de i&o mensen msn-en we soms. Eigenlijk zouden we 'm altijd open moeten hebben, maar dat gebeurt niet. Soms wel handiger want het gaat net even wat sneller dan email. Ik merkte bij de kinderen van erik, dat ze in het begin nog wel reageerde op mijn msn-berichtjes, maar al snel niet mee. mmm...
BeantwoordenVerwijderen